Waarom maken we nog steeds volledige buisvormige klinknagels?

Als mensen 'klinknagel' horen, denken ze meestal aan het massieve soort dat je hamert, of aan de popnagels die je met een pistool trekt. Maar er is een oudere stijl die om goede redenen nog steeds bestaat: de volledig buisvormige klinknagels. Deze zijn niet alleen hol aan de punt, ze zijn bijna helemaal hol, als een kort stuk pijp met een stevige kop aan het ene uiteinde.

Dus waar worden ze gebruikt? Vooral waar je een soepel, sterk draaipunt of een bus nodig hebt. Je plaatst ze door het hele holle uiteinde uit te laten lopen, waardoor een brede, omgeslagen clinch ontstaat die erg sterk is, vooral in zachtere materialen zoals leer, stof of hout. Je zult deze zienbuisvormige klinknagelsin zware zeilen, leren zadels, bagage en zelfs als draaipunten in sommige langzaam draaiende machines. Ze zijn niet bedoeld voor snelle montage, maar voor klussen waarbij de verbinding sterk en duurzaam moet zijn.

De buis uittekenen: de visie van een klinknagelmaker

Ik ben Lao Chen, en ik heb gemaaktbuisvormige klinknagels bijna twintig jaar op de dieptrekpersen. Het is mijn taak om van een platte schijf metaal een perfect buisje te maken.

We beginnen met een ronde plano, een schijf gesneden uit plaatstaal. Het wordt via een dobbelsteen in de pers ingevoerd. Er komt een stoot naar beneden en duwt de plano door de dobbelsteen. Het metaal wordt niet gesneden; het wordt uitgerekt en naar boven getrokken, waardoor een diepe kom ontstaat. Voor een echte volbuisklinknagel doen we dit in verschillende stappen. Na de eerste trek kunnen we het metaal uitgloeien (verhitten om het zachter te maken) zodat het niet barst, en het vervolgens opnieuw trekken om het langer en dunner te maken. Het is een langzaam, zorgvuldig proces om het metaal ervan te overtuigen een buis te worden.

De kop wordt in een afzonderlijke bewerking gevormd. We plaatsen de getrokken beker in een andere matrijs en drukken op het massieve uiteinde om de kop te vormen: rond, plat of verzonken. Het is cruciaal dat de overgang tussen de massieve kop en de holle schacht goed is. Als hij zwak is, zal de klinknagel daar breken als je hem plaatst.

Het lastigste is de wanddikte. Het moet overal gelijk zijn. Als het aan één kant te dun is, zal het instorten als je het uitbreidt. Ik controleer dit door een monsterklinknagel in de lengte door te snijden met een ijzerzaag en naar de dwarsdoorsnede te kijken. Je kunt het zo duidelijk zien als de dag.

Wij maken dezebuisvormige klinknagelsin verschillende metalen. Zacht staal komt het meest voor: het is sterk en goedkoop. Koper is zachter en gemakkelijker te tekenen, en wordt gebruikt voor elektrische contacten of het uiterlijk ervan. Messing zit daar ergens tussenin. Elk metaal "voelt" anders in de pers. Staal vecht tegen je; koper stroomt.

De meeste mensen denken er niet over na hoe dit kanvolledige buisvormige klinknagelszijn gemaakt. Ze kopen ze gewoon per zak. Maar als je er jaren aan hebt besteed om ze uit te tekenen, weet je dat een goed exemplaar meer is dan alleen een onderdeel. Het is een stuk metaal dat met precies de juiste hoeveelheid kracht is gevormd, bedoeld om dingen heel lang bij elkaar te houden. Daar schuilt een eenvoudige voldoening in.